The Pareto Principle

Het Pareto-principe (de 80/20-regel) en Hara Hachi Bu (eten tot je 80% vol zit, en 20% lege ruimte laten) lijken op het eerste gezicht ongerelateerd. De ene is een wiskundige managementtheorie, de andere een eeuwenoude Japanse wijsheid uit Okinawa. Toch delen ze een diepe, universele waarheid: optimaal welzijn ontstaan niet door extremen, maar door bewuste begrenzing en de juiste verhouding.

Het Pareto-principe stelt dat 80% van de resultaten voortkomt uit 20% van de inspanningen. De resterende 20% resultaat kost onevenredig veel energie (80%). In de praktijk betekent dit dat streven naar 100% leidt tot verspilling. Hier ontmoet de economie de biologie via Hara Hachi Bu. Hara Hachi Bu betekent: eet tot je 80% vol zit. Deze filosofie herinnert ons eraan dat de laatste 20% voeding die we tot ons nemen, de spijsvertering overbelast. Het kost het lichaam vitale energie om die extra calorieën te verwerken, wat leidt tot lethargie en negatieve gezondheidseffecten. De eerste 80% geeft ons al alle noodzakelijke brandstof en voedingsstoffen om optimaal te functioneren. Die laatste 20% levert dus amper extra waarde, maar wel een hoop extra ‘kosten’ zoals overgewicht en vermoeidheid. Hara Hachi Bu is een fysieke manifestatie van het Pareto-principe. Het leert ons te stoppen op het punt waarbij de inspanningen zich op de beste manier verhouden tot de uitkomsten. Of het nu gaat om de vulling van onze maag, de uren die we in een project steken, of de spullen die we verzamelen: de eerste 80% vertegenwoordigen de noodzakelijke waarde en waarden die je als mens ervaart. Door bewust die laatste 20% los te laten, creëren we ruimte. Ruimte in onze maag voor een betere vitaliteit, en ruimte in onze agenda voor rust en reflectie. Rusten bij 80% is geen tekortkoming, maar de ultieme strategie voor een duurzaam en energiek leven. Of zoals ze op Okinawa zeggen: De 20% stelt je in staat om de mooiste versie van de overige 80% te zijn.